Wintertijd

De wintertijd is weer ingegaan, ik hoop dat ik nu niets nieuws vertel want dan leeft de lezer van deze eerste aanhef al een week in een verkeerde tijdzone. Traditioneel valt het ingaan van de wintertijd tegelijk met de algemene beschouwingen van de politieke partijen maar daarover later meer.

Eerst de vraag hoelang we nog geconfronteerd blijven met het verzetten van de klok. Als het aan Europa ligt niet lang. Of we dan naar de zomertijd of wintertijd of iets daartussenin overgaan dat laat men graag aan de landelijke overheden over. De Nederlandse overheid (net als de overheden van andere landen) komen er niet direct echt uit en gaan adviezen inwinnen, raadplegingen doen en komen er dan op uit dat er geen eenduidige keuze te maken is en leggen het onderwerp weer terug naar Europa. Zo gaat het met veel onderwerpen zoals migratie, begrotingstekorten, vergaderlokaties (Brussel en Straatsburg)  en de Brexit. Sommige zaken zijn ook best complex maar als alle landen en partijen in de EU hun eigen stokpaardjes blijven berijden komen we er in iedere geval zeker niet uit. Als we pech hebben moeten we binnenkort voor een vakantie naar Italië (wanneer zou trouwens de Italexit aan de orde komen?) door drie tijdzones heen omdat iedere landelijke overheid zijn eigen prioriteiten centraal blijft stellen. In Nederland gaan we voor het poldermodel (aanpassing van een halfuurtje dus), in Duitsland drinken ze nou eenmaal ‘s avonds liever een biertje in het donker bij de vuurpot en in Oostenrijk geven de koeien meer melk als het lang licht blijft dus….we gaan er weer eens over praten. Telkenmale blijkt toch dat nationale belangen op Europees niveau en partijbelangen op landelijk niveau de slagkracht van het politiek bestel negatief beïnvloeden.

Waarom dit betoog? Omdat we blij moeten zijn dat het in de Nunspeetse politiek allemaal gelukkig wat overzichtelijker is maar zeker ook omdat we als partijen nadrukkelijk de samenwerking zoeken en ernaar streven de inwoners zoveel mogelijk  actief te betrekken bij de keuzes die er gemaakt moeten worden. Door samenwerking bereik je nou eenmaal meer. Ook tijdens de algemene beschouwingen is weer gebleken dat er veel onderwerpen zijn waarvan bijna alle partijen zeggen dat zij belangrijk zijn voor Nunspeet en haar inwoners. Denk aan duurzaamheid, verbetering van de stationsomgeving,  ondernemerschap, het toerisme en begrotingsdiscipline. Dat geeft een stevige basis om samen onze gemeente nog vitaler en mooier te maken. Logischerwijs hebben partijen hun eigen prioriteiten en nuances en zijn er soms tegenstellingen maar er is overduidelijk een gezamenlijk streven is om alle kernen van Nunspeet vitaal te houden en de inwoners optimaal te bedienen Maar dat gaat niet altijd vanzelf! Uiteraard is er aan de gemeentelijke politiek en de gemeentelijke dienstverlening nog een hoop te verbeteren. Ook wij hebben ook onze historie van de rondweg (ruim 40 jaar) en ook ik hoor uiteraard de signalen dat zaken, vanuit de inwoner gezien, soms trager gaan dan men wenst, men niet adequaat geholpen wordt of dat besluiten maar niet genomen worden. Dat kan allemaal beter en moet ook gewoon beter en daar moeten we aan werken om niet in de valkuil te trappen waar de hogere overheden maar niet uit lijken te komen.

Om effectief politiek te bedrijven en echt wat te bereiken is het wenselijk dat we als partijen het collectief belang van de inwoners voorop stellen. Dit zal dan ook samen met de inwoners moeten worden vastgesteld en gemaakte keuzes moeten goed uitgelegd worden. Geen makkelijk proces maar met veel goede wil  (en die is er in Nunspeet) en een grote gemene deler aan gemeenschappelijke belangen (zie de algemene beschouwingen) moeten we samen een eind kunnen komen.

Misschien is het wel goed dat de discussie rondom de wintertijd en de algemene politieke beschouwingen in dezelfde periode plaatsvinden. Dan worden we er in de Nunspeetse politiek weer aan herinnerd hoe belangrijk het is om de samenwerking en samenhang te zoeken in plaats van de verschillen te benadrukken en de bekende stokpaardjes te blijven berijden.

Marc Konings