Opstelling

Nederland is door en mag naar het WK. Het was geen feest voor het oog, maar het resultaat telt zullen we maar zeggen. Vlak voor een voetbalwedstrijd is de opstelling altijd hét gesprek. Wie speelt waar, waarom Cillessen op doel en waarom liever Bergwijn in plaats van Malen? De opstelling is cruciaal voor een wedstrijd.

Gemeentebelang heeft vorige week ook de opstelling vastgesteld en bekend gemaakt: de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen volgend jaar. Een mooie lijst kan ik constateren. Dat zal men natuurlijk altijd zeggen, maar ik zie oprécht een lijst met fijne mensen, met samen véél kennis en een frisse mix van ervaring en nieuwe inbreng. Die opstelling kan wel eens cruciaal zijn voor de ‘wedstrijd’. Ik heb goede hoop.

Maar opstelling gaat niet alleen over het team, je kan het ook vertalen als individuele houding jegens een ander. Hoe stel je je naar iemand op? Ook niet onbelangrijk voor het verloop van de wedstrijd.

In de tweede kamer werd deze week gedreigd met tribunalen jegens een ander kamerlid. Een individuele opstelling waar ik van schrok, een beetje koude rillingen van krijg. En op moment van schrijven zie ik dat de Coolsingel verbouwd wordt door demonstranten. Ook zo’n fijne opstelling: ‘als ik het niet eens ben ergens mee, mag ik andermans eigendommen aan stukken slaan en anderen verwonden om dat duidelijk te maken’. Wat een armoe…

De teamopstelling kan dan misschien wel kloppen, maar als de individuele opstelling te wensen overlaat, zal de uitkomst dat ook doen.

Terug naar m’n eigen team: Zoals ik al schreef een fijne club. Met stuk voor stuk de eigenschap om, indien nodig met pit, voor hun mening en die van Gemeentebelang uit te komen. Maar met respect naar de ander, ook als we het fundamenteel oneens zijn. Dát is de individuele opstelling die we zoeken, daar wordt het team ook sterker van.

 

Pieter-Jan van Rossen