Hulde aan de vrijwilliger

Vanuit Gemeentebelang besteden wij veel tijd aan werkbezoeken omdat dit de manier is om te weten wat er speelt in de samenleving. Niet praten over inwoners maar met inwoners is ons credo. Wat mij bij heel veel bij deze bezoeken opvalt is de rol van de vrijwilligers. Of je nou bijvoorbeeld bij de scouting, bij Veluvine, de Volharding of het Venster bent overal wordt het belang van vrijwilligers benadrukt en hoor je ook van de vrijwilligers hoe mooi ze het vinden om voor die organisatie wat te betekenen. Dit lijkt zo logisch want anders word je geen vrijwilliger. Niemand verplicht je immers om vrijwilliger te worden (kan ook niet als je het woordenboek erop naslaat).

Als je even doorvraagt komt er meer helderheid ten aanzien van het gevoel van de vrijwilliger. Als je ergens voor kiest moet je er ook echt voor gaan en ook soms een schepje extra doen. Voorbeeld: als er een keer een extra schilderbeurt nodig is dan staan de vrijwilligers van de scouting op hun vrije zaterdag klaar, als er een groot evenement is dan staan alle vrijwilligers van Veluvine, de Volharding en het Venster klaar om de dag in goede banen te leiden. Kortom: het gevoel is heel erg: ik ben hier vrijwillig, heb er bewust voor gekozen en ben niets verplicht maar mijn rol hier is niet vrijblijvend. Een hele fijne en waardevolle instelling want zo maken we de Nunspeetse samenleving alleen maar mooier!

Maar het is wel oppassen: de instelling van de vrijwilliger maakt het ook makkelijk om teveel van ze te vragen en dan kan er iets knappen. Vrijwillig moet niet als een verplichting gaan voelen want daar hebben we als gemeenschap alleen maar last van. De gemeente mag er dan ook in zijn beleid niet vanuit gaan dat organisaties wel doordraaien op vrijwilligers. Dat is te makkelijk. Als wij het ruime aanbod vanuit de organisaties naar de inwoners in stand willen houden heeft de gemeente ook de taak dit te faciliteren zowel financieel als in de uitvoering.

Vanuit Gemeentebelang zullen wij dit heel bewust in de gaten houden en ondertussen de hoed blijven afnemen voor al die vrijwilligers. Zij zijn hard nodig maar zijn wel een luxe en zo moeten ze ook gezien en behandeld worden!

Marc Konings